jæja elskurnar mínar...

undanfarnar vikur hefur verið óttalega mikið álag á manni, lífið kemur manni sífellt á óvart með nýjum hindrunum sem að lokum styrkja mann og þroska. En oftar en ekki bregst maður illa við í stressi hversdagsins, maginn fer í hnút, maður hellir sér í vonleysis hugsanir veltir því fyrir sér hvaða hlutverki manni sé yfir höfuð ætlað, hvort að gullkistan sé þarna einhvers staðar framundan eða hvort að hamingjuhjólið fari að snúast þegar þessum raunum er lokið. Hins vegar þakkar maður sjaldan fyrir það hversu gott maður hefur það og í raun og veru, hversu smávægilegar þessar hindranir eru miðað við hvað margir aðrir þurfa að þola. Því er ég þakklát, en þarf þó að minna mig á það endrum og eins;) ég er þakklát fyrir að fá að fara í heitt bað með kertaljós þegar ég vil, ég er þakklát fyrir góðan bolla af kaffi og ekki síst þakklát fyrir ykkur elskurnar mínar.

love to you all

edda